بی بهونه

به تو ار نظر حرام است بسی گناه دارم

چو که ترک سر بگفتم چه غم کلاه دارم

!

..رسم سرای

،هی وارون وارون وارونه

،روزگار دورون دورونه

چشم سیاه

خبر داری که این دنیا همش رنگِ ؟


تو این دریای چشمای سیاهو پس چرا داری؟

پژواک

در چراگاه نصیحت

ش

آ هسته میگویمت و بی منت حرف زائد

بگذار ناشنیده من در پس بازدم های ابرگونت تار بماند

تا کسی را یارای دیدنش هم نباشد
.
.

.

من ، دلواپس ِ آنان ِ پشت پرده ام